Staw kolanowy anatomia

Staw Kolanowy jest największym stawem ustroju ludzkiego, ale jednocześnie jednym z najbardziej skomplikowanych zarówno pod względem budowy anatomicznej, jak i mechanicznej. W momencie gdy zginamy kolano  stopniowo dołączają się ruchy rotacji, przywodzenia i odwodzenia oraz posuwiste ruchy goleni, co sprawia, że mechanika tego stawu nie jest podobna do działania prostego zawiasu.

Kolano jest narażone na przenoszenie w różnych pozycjach obciążeń statycznych równych masie ciała, jak i obciążeń znacznie ją przekraczających, oraz  powtarzających się obciążeń dynamicznych.
To wszystko powoduje, że staw kolanowy jest bardzo wrażliwy na uszkodzenia. Jego obrażenia stanowią 10 – 25% wszystkich uszkodzeń ciała i występują u osób w różnym wieku, jednak najczęściej wśród osób młodych i aktywnych zawodowo.Wpływa na to wzrost częstości urazów w czasie rekreacyjnego, amatorskiego i zawodowego uprawiania sportu oraz w wypadkach komunikacyjnych i przy pracy.

Przez ostatnie lata liczba osób cierpiących na uszkodzenia aparatu więzadłowego stawu kolanowego wzrosła kilkukrotnie przede wszystkim dzięki coraz lepiej rozwiniętej diagnostyce która umożliwila precyzyjną diagnostyke.

Obecnie technikami najczęściej stosowanymi w diagnostyce i w leczeniu schorzeń stawu kolanowego są małoinwazyjne techniki endoskopowe (artroskopowe). Wprowadzenie ich w znaczny sposób zminimalizowało śródoperacyjne uszkodzenia tkanek miękkich oraz zwiększyło precyzję i poprawność wykonania zabiegu operacyjnego. Zabieg operacyjny przeprowadzany techniką artroskopową znacznie skraca czas pobytu pacjenta w szpitalu i przyspiesza jego powrót do pełnej aktywności. Na dzień dzisiejszy pacjent po wykonaniu artroskopowego badania stawu kolanowego rozpoczyna rehabilitację następnego dnia po zabiegu i jeżeli w kolanie wykonano tylko samo badanie to pacjent wraca do pełnej aktywności zazwyczaj w ciągu 3-5 tygodni. Głównym czynnikiem hamującym szybki powrót są szwy które sa pozostałością po operacji.

W skład stawu kolanowego wchodzi wiele struktur, których współdziałanie zapewnia prawidłową jego funkcję.

Najważniejsze z nich to:

  • kości tworzące staw kolanowy: kość udowa, piszczelowa , strzałkowa oraz rzepka,
  • chrząstka stawowa: powierzchnie stawowe kości udowej, piszczelowej i rzepki pokryte są chrząstką stawową,
  • pomiędzy kością udową i piszczelową znajdują się łąkotki: przyśrodkowa i boczna,
  • aparat torebkowo – więzadłowy łączy kości tworzące staw kolanowy. Główne struktury tego aparatu to:
  • więzadło krzyżowe przednie ( ACL),
  • więzadło krzyżowe tylne ( PCL),
  • więzadła poboczne: przyśrodkowe (piszczelowe),
  • więzadło boczne (strzałkowe),
  • więzadło podkolanowe,
  • ścięgno mięśnia podkolanowego wraz z więzadłem podkolanowo-strzałkowym ,
  • rzepka stabilizowana jest dodatkowo troczkami rzepki przyśrodkowym i bocznym,
  • dodatkowo powierzchnia wewnętrzna rzepki tworzy z kością udową staw rzepkowo udowy ( SRU).

 

STAW KOLANOWY ANATOMIA