Można wyróżnić dwa typy choroby zwyrodnieniowej – pierwotny (około 7% wszystkich przypadków choroby zwyrodnieniowej stawu skokowego) i wtórny (pourazowo). Etiologia choroby jest wieloczynnikowa. W stawie skokowym ma ona najczęściej charakter wtórny, a głównym czynnikiem inicjującym rozwój zmian jest uraz.
W stawie skokowym forma pierwotna występuje relatywnie rzadko w stosunku do innych stawów i dotyczy grupy osób starszych. Chorobą może być zajęty zarówno staw skokowy górny, jak i dolny. Jest to o tyle nieprzyjemne, że nawet bez komponenty zapalnej, może ona wywoływać ból podczas obciążania, ze względu na duże siły oddziaływujące na stopę podczas chodu.
Mimo, że zmiany zwyrodnieniowe pojawiają się w porównaniu do stawów kolanowego i biodrowego wcześniej, choroba nie postępuje zbyt szybko i rokowanie jest dobre. Wynika to z lepszego przenoszenia sił na poziomie powierzchni obciążanych w stawie skokowym oraz ze zwiększonej wytrzymałości chrząstki tego stawu.
Czynnikami, przyczyniającymi się do rozwoju choroby zwyrodnieniowej są:
Czynnikami inicjującymi rozwój choroby mogą być:
Choroba zwyrodnieniowa nie zawsze musi objawiać się bólem. Jego pojawienie się w dużym stopniu zależy od tego, która część stawu jest zajęta chorobą (obciążana, czy nie) oraz od komponenty zapalnej błony maziowej. Jeśli pojawią się dolegliwości bólowe, mogą one dotyczyć kostki, części przedniej, tylnej przegubu stopy. Czasem może dołączać się do tego ból przodostopia czy też podudzia (dolna połowa).
Dolegliwości pojawiają się podczas ruchu lub bezpośrednio po okresie spoczynku. Mogą mieć różne nasilenie. Charakterystyczne jest również ograniczenie ruchu w stopie oraz ból stopy. W zależności od stawu będzie to ograniczenie zgięcia/wyprostu w stawie skokowym górnym, bądź inwersji/ewersji (szpotawości/koślawości) w stawie skokowym dolnym.
Często zwyrodnieniom towarzyszą trzaski podczas ruchu. Są one wynikiem zniszczenia warstwy chrzęstnej. Przypominają tarcie, trzeszczenie nierównych powierzchni. Obniżenie warstwy chrzęstnej może również prowadzić do niestabilności stawów. Przyczyniają się ku temu również liczne stany zapalne tkanek miękkich zabezpieczających przed zwichnięciami. W przebiegu choroby można zaobserwować zaniki mięśniowe (głównie łydka), które są efektem oszczędzania chorego stawu. Często w okolicy przegubu stopy można zaobserwować obrzęki.
Pacjent często skarży się na blokowanie stopy (chrzęstne ciała wolne), uciekanie (niestabilność rzeczywista lub pozorna). Leczenie zachowawcze powinno skupić się na poprawie ruchomości oraz siły mięśniowej. Doskonale sprawdza się tu terapia manualna oraz trening siłowy w pozycjach bezbólowych (zakresie bezbólowym).
Jeśli ból staje się czynnikiem pierwszoplanowym, można zastosować techniki manualne zmniejszające ból (trakcja) lub też wspomóc się fizykoterapią. W przypadkach opornych na tego typu oddziaływanie wprowadza się farmakoterapię. Początkowo mogą to być niesterydowe leki przeciwzapalne przyjmowane doustnie. W celu jednak osiągnięcia szybszego i bardziej precyzyjnego efektu stosuje się ostrzyknięcia sterydowe, po których najlepiej jest odciążyć kończynę przez 4-5 dni. Istnieje również możliwość oddziaływania na staw przez suplementację. Stosuje się tu ostrzyknięcia kwasem hiauloronowym lub osoczem bogatopłytkowym, skuteczność tego typu działań jest wciąż dyskutowana.
Wszystkie formy chirurgicznej interwencji mają swoje konkretne wskazania i stosowane są tylko w ostateczności.
To schorzenie zwyrodnieniowe stawu skokowego, które w tej lokalizacji najczęściej ma charakter wtórny (pourazowy). Strona podkreśla, że głównym czynnikiem inicjującym rozwój zmian bywa uraz.
Body Move wyróżnia dwa typy: pierwotny (rzadszy, ok. 7% przypadków zwyrodnienia stawu skokowego) oraz wtórny, najczęściej związany z urazem.
Nie. Strona wskazuje, że forma pierwotna częściej dotyczy osób starszych, ale w stawie skokowym częste są zmiany wtórne, czyli pourazowe — także u osób młodszych i aktywnych.
Według opisu choroba może dotyczyć zarówno stawu skokowego górnego, jak i stawu skokowego dolnego.
Nie zawsze. Strona zaznacza, że choroba zwyrodnieniowa nie musi od razu dawać bólu — jego wystąpienie zależy m.in. od tego, która część stawu jest zajęta i czy występuje komponenta zapalna błony maziowej.
Ból może dotyczyć kostki, przedniej lub tylnej części przegubu stopy, a czasem także przodostopia lub dolnej części podudzia. Dolegliwości pojawiają się podczas ruchu albo po okresie spoczynku i mogą mieć różne nasilenie.
Body Move opisuje m.in. ograniczenie ruchomości, trzaski/trzeszczenie podczas ruchu, obrzęki w okolicy przegubu stopy, uczucie „blokowania” stopy oraz „uciekania” (niestabilność rzeczywista lub pozorna).
Tak. Strona wskazuje, że obniżenie warstwy chrzęstnej i towarzyszące stany zapalne tkanek miękkich mogą sprzyjać niestabilności stawu.
Tak. W opisie wskazano, że w przebiegu choroby można obserwować zaniki mięśniowe (zwłaszcza łydki), wynikające z oszczędzania chorego stawu.
Na stronie wymieniono m.in.: wiek, płeć żeńską, nadwagę oraz wiotkość mięśniową i więzadłową.
Body Move wskazuje m.in. urazy, choroby reumatyczne, choroby wewnątrzstawowe, niestabilność, wady anatomiczne (np. płaskostopie, stopa wydrążona), nieprawidłowe ustawienie kości po złamaniach oraz infekcje bakteryjne.
Strona podkreśla, że leczenie zachowawcze powinno koncentrować się na poprawie ruchomości oraz siły mięśniowej. Jako skuteczne metody wymieniono terapię manualną i trening siłowy wykonywany w zakresie bezbólowym.
Według opisu można zastosować techniki manualne zmniejszające ból (np. trakcję) oraz fizykoterapię. W trudniejszych przypadkach włącza się farmakoterapię.
Body Move wskazuje m.in. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), a dla szybszego/precyzyjniejszego efektu także ostrzyknięcia sterydowe (po których zaleca się odciążenie kończyny przez 4–5 dni).
Tak. W opisie pojawiają się ostrzyknięcia kwasem hialuronowym oraz osoczem bogatopłytkowym, przy czym zaznaczono, że skuteczność tych metod jest nadal dyskutowana.
Na stronie wymieniono m.in.: artroskopię, artroplastykę dystrakcyjną, osteotomie okołostawowe, artrodezę oraz alloplastykę (endoprotezę stawu skokowego).
Nie. Body Move podkreśla, że wszystkie formy interwencji chirurgicznej mają konkretne wskazania i są stosowane w ostateczności.
W sekcji specjalistów na stronie wymieniono fizjoterapeutów: Mikołaja Sałasińskiego, Adama Chlaściaka i Aleksandra Nowosadko.
Rejestracja jest możliwa online oraz telefonicznie. Na stronie podane są numery: +48 22 300 15 00 oraz 501 205 303.
Adres placówki to: ul. Rydygiera 19 lokal U17, 01-793 Warszawa Żoliborz (woj. mazowieckie). Godziny otwarcia: poniedziałek–piątek 08:00–21:00, sobota 08:00–14:00.
